sır

Bir sırdır insan vesselam
konuştuğun  zaman ben
ayaklarına kollarına ve  bacaklarına bakarım
göğüslerine en çok da gözlerine bakıyorum
onların hepsi de dilsiz durur
bi şey söylemezler
kanları yokmuş gibi
sonra ağzından sesler dökülür
bana doğru yola çıkarlar
insan yüzünde tanrı nın sureti varmış
hergün suratlarına tükürdüğüm kim o zaman
bir insan ki hala tilki, çakal, katır
ve domuz olabilir
belki de olamadığımızdan insanız
sansarın açgözlülüğüne denk gelmeyen
tavuk
ne kadar mutluysa
muska yapıp göğüste taşınan buruk sevdalıklar kadar
iyi geliyorsun
her an varsın
insan oluyorum seninle
kendime fayrap eder dururum
taraçalarım yağmurun kirlisuyuna bulandı
Hz. İbrahim ve İshak ın iyilikleri üzerine olsun